تفاسیری از بیانیه 17 میرحسین موسوی

در باب بیانیه هفدهم میرحسین موسوی تا حال چند تفسیر خواندم از آدم های کم و بیش متفاوت از نطر مشرب و علاقه مندی سیاسی، که هم اینجا و هم در گوگل ریدر می گذارم شاید که از ایران هم قابل دسترسی تر باشد برای خوانندگان علاقمندی که گاهی هم سری به این صفحه می زنند. البته که بهتر است ابتدا بیانیه را با حوصله بخوانید اما اگر فرصتش را ندارید لااقل خواندن همین تفاسیر را از دست ندهید:

بیانیه عاشورای موسوی؛ راه آخر پیش از فروپاشی (مهدی جامی)
بیانیّه موسوی را درست بخوانیم (ع.ایماگر)
نرمش بدون سازش میرحسین (بهمن هدایتی)
درست انتخاب کردند مردم (مسعود بهنود)


حالا که تا اینجا آمدید دو کلام هم از مادر عروس بشنوید که تصور نمی کند در حال حاضر اصلا گوش شنوایی برای شنیدن پیام های این بیانیه در اردوگاه مفابل موجود باشد. امروزه روز، همه ی پست ها و مراکز تصمیم گیری یا در دست ناشنوایان مادرزاد است و یا گوشهایشان را با دست گرفته اند در حین تعظیم به "معظم"! یک درصد هم احتمال نمی دهم.

پی نوشت: دو مورد دیگر هم پیدا کردم که آن ها را هم می ریزیم توی دیگ و....هم می زنیم!
اگر باز هم موردی به چشمم خورد اضافه خواهم کرد

عقب نشینی یا تاکتیک؟ (پویا)
آقای موسوی پس رای ما چه شد؟ (ف م سخن)
آیا این بیانیه عقب نشینی بود؟ (روزبه ميرابراهيمی)
چیزی‌ مابین اتمام حجت و مانیفیست (محمود فرجامی)