نامردا، روزتون مبارک!

یک خروار کار دارم اما امروز هشت مارس است و نمی‌توان (و نمی‌باید) مسکوت گذاشت. یعنی بنده از باب حفظ منافع شخصی هم که شده نمی‌توانم چشم‌هایم را هم بگذارم! به خصوص که امسال زن چهارمی هم به "این سه زن" زندگی من افزوده شده. در واقع در این بلاهتی که در این وانفسای بحران اقتصادی شروع کردم با یک زن شریک شدم! یعنی او با من شریک شد اگرچه فرقی هم نمی‌کند.
بد هم نیست. یعنی راستش را بخواهید خوشحالم که شریکم یک زن است. زن خوبی‌ست. کمی عجول است در کار اما در کل حضور یک زن در مشاغلی از نوع کار ما تاثیری مثبت دارد اگرچه که حتی اینجا هم کمی غریب می‌نماید. خوب البته شراکت کاری هم کم از ازدواج ندارد. این را همان اول دشت هم بهش گفتم .
تا یک حدودی در کار مکمل من است. یعنی آن خصوصیات منفی من را کم‌رنگ می‌کند و نداشته‌های من را جایگزین می‌شود. و معتقد است که من هم بخشی از خصوصیات لازم برای این شراکت را که در او قوی نیست پر می‌کنم. همان اوائل بهش گفتم ما یک مثلی داریم که می‌گوید اگر شریک خوب بود خدا برای خودش شریک می‌گرفت! بعد هم اضافه کردم ولی من فکر می‌کنم بنده خدا (یعنی منظورم خود ِ خداست) احتمالاً به خیلی‌ از رفقاش رو انداخت اما به هرکس رجوع کرد و رئوس پروژه‌اش را در مورد خلقت مطرح کرد، طرف نگاهی عاقل اندر سفیهی بهش انداخت و گفت نه داداش ما نیستیم خودت برو ببینیم چه می‌کنی! و احتمالاً الان هم غروب‌های روز هفتم که دور هم جمع می‌شوند و لبی‌تر می‌کنند، همین یک قلم کره‌ی زمین و اشرف مخلوقاتش بهانه‌ی هر و کر‌شان می‌شود و تیتر روزنامه‌های ما را جلویشان می‌گذارند و می‌خوانند و ریسه می‌روند و به ریش خدای ما می‌خندند! طفلک خدای ما...
یک چند کلامی فارسی یادش داده‌ام. نا گفته نماند که فرانسه‌ی مرا هم ایشان کمی صیقل داده و می‌دهد. کاملاً بر خلاف بنده، روابط عمومی‌اش خوب است. زود ارتباط برقرار می‌کند و زود جوش می‌خورد با آدم‌ها. که این هم برای کار ما اهمیت دارد. از کوکوی لوبیاسبز خوشش می‌آید اما دوست دارد به آن بگوید "کوکوی سیب‌زمینی"! می‌گوید این خیلی خوش‌آواتر است. تلفظش حرف ندارد. با این همه چند وقت پیش که داشت روی یک سایتی نام‌های ایرانی را می‌خواند گفت این اسم قشنگی‌ست برای پسر. گفتم چی هست؟ گفت "ژاواد" و بعد تکرار کرد ژاواد...ژاواد...خیلی خوش‌آهنگ است. لبخندی زدم و گفتم خوب خیلی هم ایرانی نیست البته. در اصل عربی‌ست بعد هم داستان جواد و "جوادیسم" را براش گفتم! کلی خندید و گفت ما هم مشابه این قضیه را داریم. برای اسم دختر هم گشت و گشت و نهایتاً گفت انتخاب کردم! گفتم چی؟ گفت " کاديژا"! خندیدم و گفتم صحیحش "خدیجه" تلفظ می‌شود. شکر خدا حامله نیست! یا اگر هم هست من بی‌خبرم. یعنی اگر باشد باید به شریکش بگوید، مگر نه؟

بگذریم روز زن بر این چهار زن زندگی من و همه‌ی خانم‌ها به ويژه وبلاگ‌نویس‌هاشان و علی‌‌الخصوص آن‌ها که سلام‌و‌علیکی با هم داریم (داریم اصلا!؟) خجسته باد. . این عکس دستپخت خودم که خیلی هم دوستش دارم تقدیم به همه‌شان (اندازه بزرگش هم هست برای پس‌زمینه! فقط سه و نودو نه!) بر ما مردها هم مبارک باشد. پویا مطلب مختصری در این مورد نوشته که به نکته‌ی مهمی اشاره دارد. اگر دوست داشتید بخوانید، اینجاست.