تحريم يا مشارکت؟ ـ ظاهراً، اينطور که وبلاگ‌ها را مي‌خوانم فقط خواجه حافظ شيرازي و آشپزباشي هنوز در مورد انتخابات و مشارکت يا تحريم آن، موضع خودشان را روشن نکرده‌اند!
خواجه را نمي‌دانم. اهل معني تفالي بزنند و ما را هم خبر کنند! اما نظر بنده مشخص است. علي رغم ترديد و شايد هم کمي خستگي و دلزدگي اين يکي دو هفته‌ي اخير باز هم وقتي دو دو تا چهار تا مي‌کنم، با شرايط فعلي هيچ راه روشن ديگري جز تقويت و پشتيباني از حرکتي که از درون آغاز شده و اين چند ساله تظاهرات بيروني‌اش موافق و مخالف بسيار برانگيخته و در عين حال نقاط ضعف فراوان نيز دارد، در پيش رو نمي‌‌بينم. نظر تحريميون هم محترم. آنها هم دلايل خودشان را دارند، مثلاً خاصيت مشروعيت زدائي تحريم، اما بنظرم در شرايط فعلي کارگر نمي‌افتد. گذشته از تعريف بسيط "مشروعيت"، حکومت فعلي از ديد اکثريت تحريميون پيشاپيش فاقد مشروعيت هست. اگر هم منظور ديگرانند که باقي ممالک دنيا بويژه قدرتمندان خيلي داخل چنين حيطه‌هائي نمي‌شوند مهم آن است که حکومت يک کشور جهان سومي نشان بدهد "مهار" را در دست دارد و بده بستان مي‌داند وگرنه اينکه في‌المثل حکومت حسني مبارک با همه‌ي انتخابات قلابي و "وان من شو"يي که اين بيست پنج ساله برگذار کرده چقدر مشروعيت دارد، بطور جدي، فقط موضوع بحث محافل آکادميک و و گروههاي مخالف اوست. فعلاً!
تحريم، مقبوليت گسترده و پذيرش عمومي مي‌خواهد که آنطور که من مي‌بينم هنوز زمينه‌اش فراهم نيست. از آن گذشته براي بهره بردن از اين مشروعيت زدائي نياز به تفکر و برنامه و سازماندهي و انسجام هست که در اين زمينه در حال حاضر نشانه روشن و قابل اعتنا و اتکائي به چشم نمي‌آيد.
بعلاوه من هم مثل بقيه، مزه‌ي يک تغيير ناگهاني بي برنامه را چشيده‌ام و عواقبش را بيست و شش سال است که به سهم خود تحمل کرده و مي‌کنم.بنابراين ترجيح مي‌دهم تا جائي که برداشتم از اوضاع اجازه مي‌دهد پيرو يک حرکت تدريجي باشم که در طول زمان تغييراتي در روح و روان مردم هم به همراه داشته باشد. اشتباه مي‌کنم؟ شايد...عقل و فهم و سواد ناچيز و از آن مهمتر تجربه زندگي‌ام به من اين را مي‌گويد.
برخلاف آنچه حس مي‌کنم قدم برداشتن، حتي اگر اسامي چند نازنين آگاه و روشن ضمير هم در ليست قائلين به تحريم به چشم بيايد را شرط صداقت نمي‌دانم.